Ένα φως, μια ακτίνα τόση δα
έφτασε για να αφυπνίσει
εκείνο που κοιμόταν τόσο βαθιά
από τότε που ανέτειλε ο πρώτος ήλιος

Μια μυρωδιά, όταν ανοίγεις το παράθυρο
εισχωρεί μέσα σου, αυτό ήταν!
σε πλημμύρισε... σου φέρνει πάντα
τόσες αναμνήσεις

Ένα δάκρυ, για τον πόνο που νιώθεις,
για όλα εκείνα που φοβήθηκες να ζήσεις,
για όλα εκείνα που έζησες λάθος
και για όλα εκείνα που ξέρεις ότι έρχονται...

Ένας φόβος κάθε φορά που κλείνεις τα μάτια
ή όταν σβήνουν τα φώτα τα πολλά
για πράγματα που έχουν διστάσει να μιλήσουν
ακόμα και οι πιο θαρραλέοι...